วันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ ลมหายใจอันดามัน ๚ะ๛


...


๏ เคล้าคลื่นเลลมเลขับเห่กล่อม

โลกทั้งใบหล่อหลอมความเดียงสา

กระทั่งการสูญเสียผันผ่านมา

พัดเอาความเหว่ว้าเข้ามาเยือน




๏ เสียงหายใจเสียงนั้นยังหยัดอยู่

ส่งอารมณ์รับรู้ไปสู่เพื่อน

ฤดูกาลเลยผ่านสัญญาณเตือน

ความเป็นจริงขับเคลื่อนเข้าถมทับ




๏ เงาสะท้อนท้องน้ำคงความหมาย

ดาวกระพริบเดือนหงายตะวันขับ

บทเพลงปรารถนาการลาลับ

อรุณรุ่งคงพร้อมสรรพกับชีวิต




๏ จากท้องเลทอดหวังยังฝั่งฝัน

ลมหายใจอันดามันมาทวงสิทธิ์

ฟ้าสีครามอย่างดงามแค่ความคิด

ให้ความรักเป็นเข็มทิศที่ถูกทาง ๚ะ๛


วฒน.

29 พต.52

http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=805966


วันพฤหัสบดีที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ ถี่ถ้วน ๚ะ๛


...


๏ กี่กระแสต่อกระแสก็สาดเสีย

เต็มไปด้วยแรงเชียร์ที่สอดใส่

คนหลงทางหลงทิศคิดกันไกล

ขีดกรอบครอบใครใครเข้าครอบครอง




๏ เมื่อกฎเกณฑ์ความใคร่ใกล้ขีดสุด

ต่อมสามัญของมนุษย์ก็บกพร่อง

ยังปลายยอดยิ่งใหญ่อยากไปจอง

อยู่บนภูนั่งมองมหานคร



๏ ทุกทุกเรื่องบัดสีต้องถี่ถ้วน

โลกไม่มีที่ใคร่ครวญหรือเห่าหอน

เส้นสมองรอยหยักทุกวรรคตอน

ซีกแห่งความสำส่อนซับซ้อนทับ



๏ หลังฉากสามานยภาพอันฉาบฉวย

พฤติกรรมเฮงซวยไม่ได้ศัพท์

เปลือกแห่งปมปัญหาคณานับ

ถูกเขารุกสำรับมาจับร้อย




๏ อาศัยความหนักแน่นเป็นแผ่นผืน

พลาดไปจากจุดยืนอย่าปากพล่อย

หากปล่อยนักการเมืองว่าขี้ข้าพลอย

ก็ได้แต่เลียตีนรอยคอยรับใช้ ๚ะ๛





____________

วฒน

28 พ.ค. 52

http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=805648


 

วันอังคารที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ ในอ้อมกอดของความหวั่นไหว ๚ะ๛

...

แต่ละจุดแต่ละจุดยั้งยุดก้าว

ร้อยเรื่องราวนับเนื่องหลากเรื่องราว

ล้วนแยกรอยแตกร้าวระหว่างใจ



๏ หนีร้อนจากโลกหนึ่งถึงหนึ่งโลก

ยังคงเห็นดอกโศกบานสดใส

รายธารน้ำรกเรื้อด้วยเชื้อไฟ

หรืออบอุ่นหนาวในอบอุ่นนั้น



๏ ใกล้เส้นทางก้าวสู่ก้าวกลับยาวกว่า

ถนนสายปรารถนาเกลื่อนนักฝัน

กี่บทเพลงล่มสลายกี่สายพันธุ์

ตกอยู่ใต้ดวงจันทร์ตะวันลา



๏ นี่ต่างหากโลกทัศน์,รัตนโกสินทร์

ไม่เห็นไม่ได้ยินกลับชัดกว่า

ภาพฉายโชนฉากฉาวอันพราวตา

แจ่มชัดในคุณค่าแห่งสามัญ



๏ จากทฤษฎี,นามธรรมถึงจำอวด

แลกกับความเจ็บปวดผู้เหหัน

ตระหนกในตัณหาสารพัน

เงาอดีตไล่ทันแหละรุกเร้า



๏ เมื่อจุดหมายต่างจุดหมายที่ปลายถนน

ความรักทำตกหล่นบนทางเศร้า

หัวใจเจ้าไหววูบจากรูปเงา

ก็ปล่อยให้เงียบเหงาเฝ้าทบทวน ๚ะ๛


 

วฒน.

26 พ.ค.52

 http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=805269


วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ สายลมรัก ๚ะ๛

...

๏ อยากถามสายลม

พลันที่เจ้าพัดพรมเพลงดอกหญ้า

อ่อนแรงอย่างไรไม่นำพา

รู้สึกเหนื่อยล้าบ้างหรือยัง ?



๏ ขับกี่ฤดูกาลเคลื่อนผ่านพ้น

พาเอาความสับสนสู่มุ่งหวัง

ร่มกราวฝนไกวใบไม้บัง

ฟากฝั่งสู่ฝั่งลำพังไพร


๏ อาบกลิ่นอุ่นกรุ่นไอในอกฟ้า

แดดรวงดวงจ้าแห่งยุคสมัย

รำเพยเลยช่วงลับล่วงไป

ล่องไหลในกระแสกลางสายลม



๏ ภาระเบื้องหน้ายังพาพัด

ร้อนรนฝนซัดเหน็บหนาวห่ม

เงียบงำขับกล่อมผู้ตรอมตรม

พร่างพรายพัดพรมพรั่งพรูพราว



_____________

เหม็นสาบมนุษย์ก็คุยกับต้นไม้ แมว ปลา ฟ้า ฝน ไปเรื่อย
บางเช้าก็ทักทายสายลม

สวัสดีครับ

วฒน

22 พค.52

http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=804345


วันอังคารที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ นะนั่นนี่นะถี่ยิบ จะลาลับจะลาลับ ๚ะ๛

...

๏ ประกาศเกีรยติคุณกร่าง
ประกอบหว่างทะเลไหว
อรุณรางสว่างไร
มิเห็นแหวกและว่ายงม

๏ ละอ้างวิทยาศาสตร์
อโนดาดจะทับถม
จิหวานอื่นรึขื่นอม
นะพับผ่าประดาน้ำ

๏ ฤดูกาลลดาลกริ้ว
อฟอสซิลจะเสื่อมทราม
ละหวั่นคิดวินิจความ
วิเคราะห์ใคร่วินัยควร

๏ ทะเลจาง ณ จวนค่ำ
ตะวันต่ำจะติดอวน
จะงมฤๅมิงมล้วน
อุราร้อนรึพรทิพย์

๏ อนาจหนออควอเรี่ยม
ณ อกเรียมละห้อยปริบ
นะนั่นนี่นะถี่ยิบ
จะลาลับจะลาลับ ...
____________

สวัสดีครับ

วฒน
21 พ.ค.52
http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=804106

ไม่แน่ใจว่าเชิงอรรถ หรือเชิงอัด

๏ ภูมิ..คุ้มกันบกพร่อง ๚ะ๛

...


๏ ทุกวันนี้ที่เห็นป้ายประกาศ
วางเกะกะเรี่ยราดสองข้างถนน
สอนให้คนทำดี-ดีเหมือนตน
บรรลุยังมรรคผลอยู่คนเดียว


๏ มหานครภูมิคุ้มกันมันสั่นเทิ้ม ?
ไม่มีความเหิมเกริมกล้าข้องเกี่ยว
นึกขยาดความชั่วตัวเป็นเกลียว
หรือกลัวการโดดเดี่ยวสถานะ


๏ ไม่เอาน่ามหาชนใช่คนโง่
และตัวหนังสือใหญ่โตใช่ตรรกะ
เมื่อไม่สิ้นปรารถนารากราคะ
มันก็เสื่อมสมรรถนะจะเหนี่ยวโน้ม


๏ งบประมาณก็เปลืองเมืองก็รก
ปรัชญายิ่งโกหกยิ่งหักโหม
หมดคำถามหาคำตอบปลอบประโลม
หยุดช่วยกันรุมโทรมจริยธรรม


๏ หากคนดีจะดีได้อยู่ใต้ฟ้า
รัฐบาลยังปวารณาทุกเช้าค่ำ
ยกประโยชน์ความชอบเป็นกอบเป็นกำ
โฆษณาก็ชวนช้ำทุกสำนวน ๚ะ๛


_______________

สวัสดีครับ
วฒน
20 พ.ค. 52
http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=803948


ประเทศไทยยังหลงอยู่กับคำยกยอปอปั้น
เมืองยังตกอยู่ใต้คำโฆษณาชวนเชื่อต่างๆจากหน้าจอโทรทัศน์
และเรี่ยราดอยู่ตามข้างทาง

วันนี้ผู้บริโภคอย่างเราต้องหันมาทำความเข้าใจว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนลวง
ต้องกรองกันอย่างพินิจพิเคราะห์ถี่ถ้วน
แต่มันก็ดีไปอย่างที่เมื่อประชาชนตัวใหญ่ขึ้น เมืองก็เล็กลงโดยปริยาย
คำโกหกต่างๆไม่สามารถผ่านหูผ่านตาไปง่ายได้เหมือนเก่า

สภาวะอากาศแบบบ้านเราไม่ต้องดิ้นรนให้ตัวขาวเหมือนหยวกแช่น้ำปูน
อย่างที่หลายๆครีมพยายามคนหาตัวยามาให้ก็ได้
ปล่อยให้ฟ้าฝนลมแดดทำหน้าที่อย่างเที่ยงธรรมของมันไป

สภาวะจิตใจแบบบ้านเราขณะนี้มันโหยหาความถูกต้องเสียจนไม่มีคำกล่าวอ้างใดใด
มาปฏิเสธทุกเส้นทางที่จะไปถึง
อันนี้เป็นความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ ที่ฟ้าฝนไม่ได้รับอนุญาตให้ข้องเกี่ยว

๏ ปรากฎการณ์จงรัก ๚ะ๛

...

๏ ปรากฏการณ์จงรักพยักเพยิด
ลิขสิทธิ์ห้ามละเมิดผู้รับเหมา
ใต้หมอกฟ้าเมฆครึ้มสีทึมเทา
ละอองฝุ่นบางเบาลอยฟ่องฟุ้ง

๏ โดยไม่มีสาเหตุพระเดชเดือด
กลัวความหลงแห้งเหือดเหมือนละหุ่ง
จึงชัดในเจตน์แจ้งจับแต่งปรุง
บารมีคละคลุ้งฉาบรุ้งฉาย

๏ เพียงพระคุณถูกเชิดจนเลิศล้น
เบี้ยรายทางตกหล่นอย่างมักง่าย
เพื่อเติมเต็มวิปลาสปราสาททราย
อัจฉริยภาพแพรวพรายพรรณนา

๏ กลัวอดีตช้ำชอกตามหลอกหลอน
หัวใจจึงสำส่อนคำมุสา
เหลื่อมล้ำกระทั่งเศษเวทนา
แบ่งแยกปรารถนาสารพัน

๏ หวังฤๅลมจงรักจักพัดหวน
ฤดูกาลเรรวนจนหวาดหวั่น
วันนี้คำแช่งชักหนักทุกวัน
เมืองต้องมนต์อาถรรพ์คำสัญญา ๚ะ๛

________________

ไม่ว่าใครไปทำสัญญาหน้าท่อนจันทร์อะไรกับใครไว้เมื่อปี ๒๓๐๐ ล่วงมา

ไม่ว่าก้อนหินที่ใช้รองเลือดจะถูกเก็บไว้ที่วัดไหนก็ตาม

ผู้ปล้นสดมภ์เหล่านี้ก็ได้รู้ซึ้งถึงคำว่าขบฏนับปรากฎครั้งไม่ถ้วนอดีตยังตามหลอกหลอนอนาคตแบบหายใจรดต้นคอ

วันนี้ไม่ใช่การแย่งชิงเพื่อตั้งตนเป็นใหญ่เพียงแต่เป็นการทวงถามถึงสิทธิอันควรจะได้รับอย่างที่ควรจะเป็น
และไม่มีประโยชน์อันใดเลยที่จะนับกดทับอำนาจนั้นไว้

...เพียงเพื่อตอบสนองความกระหายทะยานอยากของจิตใจ ไปจนถึงมรดกแห่งเจ้าคุณปู่จะปล่อยให้ความเท็จคู่ขนานกับความเป็นจริงจนไม่มีทางบรรจบก็เป็นการดูถูกความเป็นไปของโลกจนเกินงามและเมื่อความงามมันง่ายไปก็ไม่งามสวัสดีครับ

วฒน
19 พ.ค.52
http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=803880

วันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ ไต่รุ้งเรืองรอง ๚ะ๛

...

๏ หลังปล่อยใจมวลชนผจญทุกข์

ท่ามกลางความสงบสุขสวนอักษร

บทกวีเวิ้งว้างฝันนิรันดร

เริ่มดัดจริตเร่าร้อนเป็นระยะ



๏ ยิ่งตอกคำย้ำยอกระลอกสมัย

อักขระยิ่งรับใช้กักขฬะ

ร่ำทุเรศเจตนาสภาวะ

ยกถ้อยความยกสัจจะสังฆกรรม



๏ วันนี้ทุนนิยมมันห่มไห้?

ใครเคี่ยวเข็ญการเมืองใหม่มาล้มคว่ำ

ลากร้อยกรองกวีใหญ่ร่วมร่ายรำ

ดื่มด่ำการกระทำอันดักดาน



๏ จมอยู่กับสังคมนิยมที่ล่มสลาย

แต่งงาน,สืบพันธุ์,ตายแล้วแตกซ่าน

สำนีกไหนสำลักไหนหลักการ

ร้อยพันหมื่นชื่นหวานไม่โหยหา



๏ ละจากโต๊ะเสวนาทิ้งสาเหตุ

ความเป็นจริงก็ปฏิเสธทุกเบื้องหน้า

นักไต่รุ้งบวงบุหลันสวรรคา

จักก้าวโค้งขอบฟ้ามาเยี่ยมเยือน



๏ เมื่อเลือกรับใช้มวลสหายแค่ปลายเหตุ

บทกวีไม่ต่างเศษกระดาษเสมือน

เพรียกไปเถิดปรารถนาอันพร่าเลือน

รอให้ดวงดาวเดือนร่วงหล่นทับ ๚ะ๛



________________


สวัสดีครับ

วฒน

19 พ.ค.52

http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=803783

วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

๏ ผ่านฟ้าลีลาศ ๚ะ๛

...

๏ กี่พวงหรีดร่วมรำลึกประวัติศาสตร์

สังเวยกับอำนาจอย่างสาดเสีย

โลกรับรู้กันทั่วว่านัวเนีย

กรอกลายมือลายเมียรับประกัน




๏ ร่วมเรียนรู้ต่อกี่ครั้งยังไล่ล่า

เสรีภาพปรารถนาถูกหยามหยัน

ยิ่งเห็นความวิบัติชัดทุกวัน

ร่วมคุกคามฆ่าฟันเพื่อบรรลุ



๏ และแล้วก็เวียนวัฏรัฐประหาร

เอาเลือดเนื้อสร้างตำนานอันเอกอุ

หวังว่าในบุญญาเขาสาธุ

จารึกรักบรรจุให้จงรัก




๏ หรือสาเหตุสาหัสประวิตศาสตร์

มันโน้มนำอำนาจอันแน่นหนัก

ใครเกี่ยวใครแก่งแย่งใครแช่งชัก

ชิงก้าวข้ามซากปรักสักการะ



๏ หลังสวดวิญญาณส่งซากศพฝังกลบหลุม

คลี่ผืนธงชาติคลุมให้สวยสะ

วิวาทะ,เสวนาวิวาทะ

ชาติไม่มีการชำระเกีรยติยศ



๏ ก็เชิญพวกเรายืนสงบเคารพรำลึก

ร่วมประวัติศาสตร์ร่ำจารึกคำโป้ปด

ลดธงลงครึ่งเสาเศร้ารันทด

อีกหนึ่งบันทึกทรยศอันหยาบช้า ๚ะ๛




_________________

วฒน.

17 พ.ค.52

http://www.prachataiwebboard.com/webboard/wbtopic2.php?id=803374


แด่ทุกท่านที่เกิดและตายในวันนั้น

วันนั้นไม่ว่าใครจะพาใครไปตาย หรือไปหาที่ตายกันเองก็ตาม
วันนี้มันได้สะท้อนความอ่อนแอไปให้ความเข้มแข็งของอำนาจนอกระบอบเห็นอย่างแจ่มชัด


การทวงคืนอำนาจถึงได้ตามไล่ล่าเสรีภาพอย่างบ้าคลั่ง
กี่หยดเลือด กี่หยาดน้ำตา ไม่เคยช่วยชำระประวิติศาสตร์หน้าไหนๆได้เลย
ยิ่งถูกซ้ำด้วยพวงหรีดและพิธีการอันฉาบฉวยยิ่งชอกช้ำไปมากกว่าเก่า


มหานครไม่เป็นไรแต่หัวใจมันเจ็บช้ำ
วันนี้ลุงจำลองของผมยังอยู่ดีกินดี ลุงพัลลพของผมยังสุขสบาย ลุงสุจินดายังออกรอบอย่างมีความสุข ลุงสุรินทร์เป็นเลขาธิการอาเซี่ยน ฯลฯ
ผมและเพื่อนยังอยู่ เธอยังอยู่ ฉันยังอยู่


แต่เขาเหล่านั้นตาย ...


หากชำระประวิตศาสตร์ทำได้ด้วยการสั่งพวงหรีดจากร้านใกล้ๆบ้าน
สั่งแล้วก็จบ ...
จะมีประโยชน์อะไรที่มีชีวิตอยู่บนกองซากปรัก

ขอให้วิญญาณวีรชนคนตายทั้งหลายจงนอนสงบนิ่งเป็นเวลานิจนิรันดร์
ให้กับคนเป็นเหล่านี้ และเหล่านั้นด้วยเถิด


ก่อนที่จะพบกันอีกครั้งในพฤษภารำลึกปีหน้า
สวัสดีครับ